به گزارش حیات به نقل از ایرنا، بنیاد آمریکایی ˈجامعه بازˈ(Open Society Foundations) که توسط جورج سوروس سرمایه دار صهیونیست آمریکایی اداره می شود، در گزارشی مبسوط با عنوان ˈجهانی شدن شکنجهˈ (Globalzing Torture) به بررسی اقدامات پنهانی سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا ˈسی.آی.ایˈ به ویژه بازداشت های سری و تفسیر فوق العاده از این عملیات ها پرداخت و در آن اطلاعات جالبی از اقدامات و عملیات سری مجرمانه، شکنجه های این نهاد آمریکایی و مشارکت بیش از 50 کشور جهان در این اقدامات را که به بهانه مبارزه علیه تروریسم صورت گرفت، پرداخته است.بخش های ابتدایی این گزارش 216 صفحه ای با اظهارات دیک چنی معاون رییس جمهور آمریکا آغاز می شود که تنها چند روز بعد از حملات 11 سپتامبر 2001 می گوید: آمریکا باید در طرف تاریک وقایع نیز فعالیت کند و باید در سایه و در دنیای اطلاعات حرکت کند و بسیاری از اقداماتی را که لازم است انجام شود، بدون سرو صدا به نتیجه رساند. این موضوع برای برآورده کردن منافع و اهداف آمریکا ضروری خواهد بود.** لیست سیاه بازداشت گاه ها---------------------------بعد از حملات 11 سپتامبر، سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا برنامه سری بازداشتی را به مرحله اجرا گذاشت که در آن مظنونین در زندان هایی که به عنوان سایت های سیاه ˈblack sitesˈ شناخته می شدند، نگهداری و مورد برخی روش های بازجویی همچون شکنجه و دیگر اقدامات واقع می شدند. از تعداد دقیق این بازداشتگاه های مخفی هیچ اطلاعی نیست، اما به نظر می رسد که بالغ بر صدها سایت سیاه در سراسر جهان بر روی خشکی و دریا ایجاد شده است.همچنین ˈسی آی ایˈ اختیارات جامعی را به دست آورد که برخی از مظنونین و بازداشت شدگان در عملیات های ضدتروریستی خود را بدون طی تشریفات اداری و رسمی از یک کشور خارج و به محل های موردنظر خود در دیگر کشورها انتقال دهد.برنامه های بازداشت مخفیانه و تفسیر موسع مقررات از این عملیات ها بسیار محرمانه بود و همه آنها در خارج از خاک آمریکا به اجرا درآمد. در همه این موارد، شکنجه وجه مشترک تلاش ها برای کسب اطلاعات محسوب می شد. نتایج این برنامه ها ناپدید شدن بازداشت شدگان، جابجایی فراقانونی آنها و دیگر سواستفاده های دردآور بود. ** مقام های عالیرتبه آمریکایی مسوولند--------------------------------------در واقع دولت بوش رویه تاریکی را برای مقابله با تروریسم، بدون پاسخ دهی به ارگان های داخلی آمریکا و دردسرهای ناشی از آن برگزید. اکنون با گذشت بیش از یک دهه از این برنامه ها هیچ شکی وجود ندارد که افراد و مقام های عالیرتبه در دولت بوش مسوولیت این اقدامات را برعهده داشتند و حقوق مظنونین و بازداشت شده ها را زیر پا می گذاشتند. هنوز مشخص نیست که این اقدامات پایان یافته است، زیرا دولت آمریکا اجرای مخفیانه آن را در دستور کار خود داشت و بسیاری از کشورهای خارجی درگیر آن شدند. تناقضات متعدد در این موضوع باعث دامن زدن به این تردیدها هم می شود. به عنوان مثال در حالی که بوش ابراز داشت که 100 بازداشت شده در اختیار سی آی ای هستند، اما دولت آمریکا تنها حضور 16 بازداشتی بسیار پرارزش را در زندان های این سازمان تایید کرد که بعدها به زندان گوانتانامو منتقل شدند.** نقض حقوق افراد و کشورها-----------------------------در این گزارش برای اولین آمار دقیقی از تعداد بازداشت شدگان و همکاری کشورها با دولت و سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا ارایه شده است. براساس این گزارش که از اطلاعات 136 نفر به صورت مستند جمع آوری شده است، تعداد بسیار زیادی از بازداشت شدگان وجود دارند که حاضر به اعتراف و فاش کردن مشخصات و نام خود نیستند.به علاوه 54 کشور و دولت خارجی(از قاره های جهان به غیر از آمریکای جنوبی) نیز در این راه با آمریکا همکاری داشتند. برخی از آنها بازداشتگاه‌های سی.آی.ای را در خاک خود ایجاد کردند، برخی از آنها در دستگیری، بازجویی و شکنجه مظنونان دخالت داشتند، آنها را با آمریکا مبادله کردند و یا اینکه به سی.آی.ای اجازه استفاده از فضای کشور خود را برای جابجایی مظنونان دادند و اطلاعاتی را برای آمریکا در جهت بازداشت افراد تهیه کردند.** سی.آی.ای و بهانه حمله به عراق----------------------------------دولت ایالات متحده با اینکار خود متهم است که حقوق بشر در سراسر جهان را نقض کرده، نه تنها قوانین داخلی کشورها بلکه حاکمیت و استقلال آنها را نیز نادیده گرفت و باعث شده است دولت های این کشورها هنجارهای جهانی علیه شکنجه را تضعیف کنند.ماحصل یکی از موارد استفاده از اینگونه بازداشت ها باعث حمله آمریکا و اشغالگری عراق شد. در مصر در سال 2002 بود که پس از دستگیری شیخ اللیبی به عنوان مظنون اقدام تروریستی، وی در بازجویی های خود سخن از توانایی های شیمیایی و بیولوژیکی عراق و محل هایی برای آموزش القاعده را مطرح کرد که در نهایت همین اطلاعات مبنایی برای دولت ایالات متحده و حمله آمریکا به عراق شد.واضح است که در جهان کنونی همکاری بین کشورها برای مقابله با تروریسم ضروری است، اما چنین همکاری هایی باید بر پایه قوانین به اجرا درآید. همانگونه که در سال 2006 مجمع عمومی سازمان ملل متحد استراتژی جهانی برای مقابله با تروریسم را تصویب کرد. قواعد مقابله با تروریسم را هم راستا با حقوق بشر عنوان کرد که نقش مکمل دارند. بنابراین آمریکا و کشورهای هم پیمانش باید ضمن لغو این رویه‌ها و اقدامات ضمن تضمین ادامه حرکت علیه تروریسم، استانداردهای حقوق بشری را نیز نقض نکنند.در این گزارش یکی از اولین موارد در تفسیر اقدامات و بازداشت اتباع کشور ثالث در یک کشور دیگر را در دوره های اخیر به دهه 1990 و در کشور مصر مربوط می داند که بعد از برخی اقدامات تروریستی به وقوع پیوست. در سال 1995 ˈطلعت فواد قسامˈ که در ترور انور سادات نقش داشت در کرواسی با همکاری آمریکا دستگیر شد و به مصر فرستاده شد و در این کشور ناپدید شد. برخی موارد دیگر در کشورهای آلبانی و دیگر کشورها نیز به عنوان نمونه آورده شده است، اما مهمترین بخش در اقدامات سی.آی.ای در دوران بعد از سال 2001 صورت گرفت که این اقدامات به صورت جامع تحرکات پنهانی آمریکا در بسیاری از بخش های جهان را شامل شد. ** بازجویی های پیشرفته در سایت های سیاه!---------------------------------------------در روزهای بعد از 11 ستامبر؛ جورج بوش صراحتا چندین بار از اقدامات فوق العاده علیه تروریست ها سخن گفت و به سی.آی.ای اجازه انجام این فعالیت ها را بدون تصویب در مجالس و نهادهای آمریکایی داد. در سال 2005 حتی کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه سابق آمریکا از این موضوع به عنوان ابزار ضروری برای مقابله با تروریسم نام برد. تعداد مظنونان خارجی بازداشت شده در این دوره بین 100 تا 150 نفر عنوان شدند. چند روز بعد از حملات به نیویروک در سال 2001، بوش به سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا مجوز ایجاد سایت های سیاه(زندان های مخفی) در خارج خاک آمریکا را داد. چندسال بعد بود که مشخص شد آمریکا مظنونان را در کشورهای دیگر دستگیر کرده و به صورت پنهانی به گوانتانامو انتقال می دهد. بوش خیلی راحت از وجود این دست پایگاه ها در کشورهای افغانستان، لیتوانی، مراکش، لهستان، رومانی و تایلند پرده برداشت. مشخص شد که سی.آی.ای در عملیات های ضدتروریستی خود بعد از بازداشت مظنونان از روش های بازجویی پیشرفته ای همچون خفگی در آب، ایستادن با فاصله کنار دیوار و پرتاب کردن و هل دادن های ناگهانی به جهات مختلف، بیخوابی، گرسنگی و یا خوراندن رژیم غذایی ویژه، کتک زدن و بسیاری از شیوه های نوین شکنجه استفاده کرده است.حتی تا سال 2008 جورج بوش در فرمان های اجرایی متعدد؛ بسیاری از این روش های شکنجه را به عنوان روش های عمل سی.آی.ای برای کسب اطلاعات به رسمیت شناخت.برای کسب اطلاعات از مظنونان پرارزش معمولا چند روش شکنجه و بازجویی بیشتر از دیگر روش ها مورد استفاده قرار می گرفت که برخی از آنها عبارت بودند از خوراندن غذاهایی خاص، محرومیت از خواب (حتی تا 96 ساعت بیخوابی)، ایستاده نگه داشتن مظنون، کوبیدن به دیوار، گذاشتن صورت بر روی دیوار برای مدت طولانی، عریان کردن و ... ** ناتوانی یا نخواستن اوباما در تغییر شرایط----------------------------------درحالیکه بسیاری از این روش های بازجویی براساس مقررات صلیب سرخ، کنوانسیون های ژنو و حتی قوانین داخلی آمریکا ممنوع هستند، اما افسران و کارکنان اطلاعاتی و حتی ماموران اف بی آی در عملیات ضد تروریسم این اقدامات را تایید و به آن اقرار کردند. با اینکه باراک اوباما در سال 2009 دستور بسته شدن این زندان ها را تایید و ابلاغ کرد، اما تاکنون نه تنها برخی از این زندان ها ازجمله گوانتانامو بسته نشده اند بلکه علیه مقامات سی.آی.ای و مجریان این شکنجه ها هیچ اقدام قضایی صورت نگرفته است. حتی نهادهای آمریکایی در کنگره و سنا نیز اقدامی را برای تحقیق و تفحص در این زمینه انجام ندادند.در سال 2011 وزارت دادگستری آمریکا موافقت خود را با تحقیقات کامل در مورد مرگ تنها 2 نفر از مظنونان تروریسم در بازداشتگاه های سی.آی.ای اعلام کرد و این ارگان، پرونده مربوط به بررسی ادعاها در مورد رفتار این سازمان با 99 بازداشت شده دیگر را مختومه اعلام کرد. یک تبعه افغان به نام ˈگل رحمانˈ در سال 2002 در زندانی در افغانستان کشته شد و دیگری فردی عراقی به نام ˈمنادل الجمادیˈ بود که در سال 2003 در ابوغریب به دست افسر سی.آی. ای کشته شد. در سال 2012 پرونده دو مرگ مشکوک دیگر به دلیل نبود مدارک و شواهد کافی بسته شد.** فهرست افراد ---------------اطلاعات متعددی در مورد بازداشت شدگان و نحوه نگهداری آنها در این گزارش ذکر شده که همگی آنها از افرادی که خود درگیر این موضوع شده بودند (مظنون و یا بازجو) ارایه شده است. به عنوان نمونه، آسوشیتدپرس در آوریل سال 2011 فاش ساخت که مظنونان عملیات تروریستی که در افغانستان دستگیر می شدند به 20 مکان و بازداشتگاه مخفی در این کشور منتقل می شدند. یکی از این مقرها در فرماندهی نیروهای مشترک در پایگاه هوایی بگرام بود که سلول های انفرادی بدون پنجره و بسیار سرد آن در طول 24 ساعت فعال بودند و ممکن بود یک مظنون هفته ها در آن نگهداری شود.حتی برخی از این بازداشت گاه های سری به روی دریا و در کشتی های جنگی آمریکایی مستقر بودند. در سال 2011 فاش شد که یک بازداشت شده از اتباع سومالی با نام ˈاحمد عبدالغدیرˈ که از نظر اف.بی.آی و سی.آی.ای از مظنونان با ارزش محسوب می شد به مدت دو ماه در کشتی نظامی آمریکا در آب های بین المللی بین سومالی و یمن بازداشت بود.در این گزارش نام 136 مظنون به ارتباط با القاعده و اقدام تروریستی که به وسیله سی.آی.ای در کشورهای مختلف جهان بازداشت و بازجویی شده بودند به همراه اطلاعات متعدد ذکر شده است. این اطلاعات از منابع قابل اعتماد رسانه ای و یا حقوق بشری گرفته شده و شامل افرادی نمی شود که هنوز هم در فهرست افراد ناپدید شده قرار دارند نمی شود.** فهرست کشورها-------------------از میان کشورها نیز حداقل 54 کشور در این اقدامات با آمریکا همکاری کردند و مقرارت بین المللی حقق بشری را نقض کردند. افغانستان در صدر کشورهایی است که در این زمینه با سی.آی.ای فعالیت های گسترده داشته است و ده ها پایگاه و محل متعدد برای بازداشت و بازجویی افراد در آن وجود دارد. برخی از کشورها چندین صفحه از این گزارش را به خود اختصاص دادند. در این فهرست نام کشورهای مختلف از اقصی نقاط جهان مانند: افغانستان، آلبانی، الجزیره، استرالیا، اتریش، آذربایجان، بلژیک، بوسنی هرزگوین، کانادا، کرواسی، قبرس، جمهوری چک، دانمارک، جیبوتی، مصر، اتیوپی، فنلاند، گامبیا، گرجستان، آلمان، یونان، هنگ کنگ، ایسلند، اندونزی، ایرلند، ایتالیا، اردن، کنیا، لیبی، لیتوانی، مقدونیه، مالاوی، مالزی، موریتانی، مراکش، پاکستان، لهستان، پرتغال، رومانی، عربستان سعودی، سومالی، آفریقای جنوبی، اسپانیا، سری لانکا، سوئد، سوریه، تایلند، ترکیه، اماررت متحده عربی، بریتانیا، ازبکستان، یمن، زیمباوه و ... آمده است. ** نتیجه--------این گزارش در بخش نتیجه گیری خود می آورد: نقض حقوق بشر که به واسطه فعالیت های سی آی ای به وقوع پیوست به شدت سیستماتیک و چشمگیر بودند و ایالات متحده و بسیاری از متحدانش در نقض موازین و ایجاد این شرایط برای قربانیان نقش داشتند. گرچه باراک اوباما از ژانویه سال 2009 فرمان خاتمه عملیات فوق العاده را صادر کرد، اما تلاشی جدی در این زمینه مشاهده نمی شود. با اینکه آمریکا و همپیمانانش تلاش های بسیاری را برای به سرانجام نرسیدن تحقیقات و ارایه نکردن مدارک انجام دادند و دادگستری آمریکا نیز پرونده برخی از قربانیان شکنجه و بازداشت های مخفیانه را که حتی منجر به مرگ هم شد را بست، اما دادگاه اروپایی حقوق بشر پرونده ای را در مورد مقدونیه و دیگر کشورها در همکاری شکنجه و بازداشت و همکاری با سی آی ای در حال بررسی دارد. دادگاه ایتالیا نیز همکاری این کشور با سی.آی. ای آمریکا را تایید کرد و در مورد برخی کشورهای دیگر نیز چنین تلاش هایی در حوزه های داخلی و بین المللی در حال انجام است. اکنون وظیفه آمریکا و کشورهای شریکش است که ضمن پذیرش انجام این اقدامات و پایان دادن به آنها، آغازگر تحقیقاتی جدی به همراه پاسخگویی مقامات باشند تا در آینده این نوع بازداشت ها و شکنجه ها در آینده‌ی تلاش‌های ضد تروریستی جایی نداشته باشد، زیرا به اعتقاد مجمع عمومی سازمان ملل، رویه های موثر ضدتروریستی و رعایت حقوق بشر نه تنها اهدافی متناقض نیستند بلکه مکمل و تقویت کننده یکدیگر هستند.